دانش آل محمّد عليهم السلام بود - ، با روحيه‌اى شاد و نيّتى خالص براى رضاى خداوند ، در اختيار آنها گذاشته ، كه اين عمل منطبق است با آنچه كه از اهل بيت عليهم السلام رسيده ، كه فرمودند : « خداوند رحمت كند بنده‌اى را كه امر ( و علوم ) ما را زنده و ترويج نمايد » ، تا شايد كه دوستداران ايشان و روشندلان به ولايت آل محمّد عليهم السلام بسيار گردند . اين وظيفه و رسالت به تحقّق پيوست و تعدادى از شخصيّتها را به محضر امام رضا عَلَيْهِ السَّلَامُ آورد ؛ و نسبت به كتاب قرآن ، و حجّت‌هاى الهى بر بندگان هدايت و بصيرت يافته ، بعد از آن كه غافل و رويگردان بودند ؛ و نسبت به سيره و روش ايشان مخالف ، با دشمنان ايشان دوست و موالى بودند . از جمله آن شخصيّتها : إسحاق بن إبراهيم حضيني ، عليّ بن الرسان ، عليّ بن مهزيار ، عبد اللّه بن محمّد حضيني و غير ايشان هستند ، تا جايى كه خدمات شايانى توسط ايشان صورت گرفت و كتابهاى بسيارى را تأليف و تصنيف نمودند ، اينها همه به فضل خداوند بود كه حسين سبب هدايت چنين اشخاصى قرار گرفت ، كه پاداش كارهاى خير او با خدا باشد . اين محدّث عظيم القدر « حسين بن سعيد » از اعلام و محدّثين قرن دوّم و سوّم هجرى است ، كه در اواخر عمر به شهر قم منتقل گرديد و بر « حسن بن ابان » وارد شد ؛ و در اين شهر وفات يافت ، ولى با كمال تأسّف با بررسى منابع موجود تاريخى ، حديثى و رجالى اثرى از تاريخ وفات و محل دفن اين شخصيّت عظيم القدر به دست نيامد . رحمت خدا بر او باد ، روزى كه تولّد يافت ، روزى كه از دنيا رفت و روزى كه زنده مبعوث مىگردد ، خداوند ما و او را با مواليانش محشور نمايد . آمين ، يا ربّ العالمين